ARTYKUŁY
...czyli słów parę od nas

Historia rasy

Na wstępie zapraszamy do zapoznania się ze wzorcem rasy.

Rasa Owczarek Niemiecki, mimo że jest stosunkowo młoda (liczy niewiele ponad sto lat) osiągnęła na świecie ogromną popularność. Zawdzięcza ją swoim licznym zaletom, takim jak: piękno, elegancja i harmonia w budowie, pełen napięcia wyraz, płynny sposób poruszania się, wytrzymałość, siła i przede wszystkim cechy charakteru, dzięki którym owczarki są rasą wysoko użytkową. Tę właśnie rasę wykorzystuje się w służbach ratowniczych (np. ratownictwie górskim), policji, wojsku, służbie granicznej i celnej, doskonale spisuje się również jako przewodnik ociemniałych. Owczarek niemiecki jest doskonałym stróżem dobytku, przewodnikiem i towarzyszem życia.

Owczarka Niemieckiego jako psa rasowego stworzył człowiek, kształtując jego cechy fizyczne i psychikę, tak aby spełniał określone funkcje i wykonywał nadane mu zadania. Zanim powstała rasa i zapisane zostały pożądane cechy, które musi posiadać osobnik reprezentujący daną rasę, owczarki służyły ludziom, pogłębiając więź i kontakt ze swym opiekunem. Posiadały cenne cechy (czujność, opiekuńczość, odwagę, karność), dzięki którym stały się doskonałym pomocnikiem w wypasie owiec.

OKRES POCZATKOWY PRZEŁOM XIX i XX WIEKU

Hodowlę ON zapoczątkowali pasterze owiec. W ich dobytkach służbę pełniły psy o wybitnych cechach użytkowych, najbardziej przydatnych do pomocy w wypasie owiec. W różnych regionach spotykano jednak owczarki o zróżnicowanym wyglądzie. Podzielono je na odmiany środkowoniemieckie i południowoniemieckie. Różniły się wielkością, masywnością, długością tułowia, gatunkiem włosa oraz sposobem noszenia uszu.

Od połowy XIX wieku w Europie wraz z rozwojem miast, rozwija się ruch kynologiczny. Powstają pierwsze związki, zakładane przez miłośników owczarków. Hodowla przestaje być domeną jedynie pasterzy.

16 grudnia 1891r. powstaje związek o nazwie PHYLAX, założony przez rotmistrza RIECHELMANN'A, hrabiego HAHN i malarza zwierząt D. BECKMANN'A. Związek miał na celu popieranie hodowli psów owczarskich, ale nie tylko jako psów pasterskich, lecz przede wszystkim psów służbowych. Podstawową bazą hodowlaną stał się owczarek z TURYNGII, w kolorze szarym (wilczastym) ze stojącymi uszami, nieduży, przysadzisty, wykorzystywany dla potrzeb wojska i policji.

W Niemczech coraz więcej uznania zdobywa hodowla von Sparwasser. W 1895 roku rodzą się psy LUCHS i HEKTOR Sparwasser. Luchas pozostaje w kojcu hodowców, a Hektor zostaje sprzedany przypadkowemu nabywcy i jako Hektor vom Linksrhein po wielu perypetiach trafia na hodowlę von der Krone. Pies ten kryje wiele suk, przekazując pożądane w owym czasie cechy swemu potomstwu. Hodowla rośnie w siłę i cieszy się coraz większa popularnością.

3 kwietnia hodowca wraz z Hektorem gościł na wystawie psów w Karlsruhe. Na tej samej wystawie znaleźli się rotmistrz Max von STEPHANITZ - miłośnik i teoretyk owczarków i jego przyjaciel Artur MAYER. Ich uwagę zwraca Hektor jako pies będący ucieleśnieniem zalet i cech przez nich pożądanych. Pies, który może stać się protoplastom przyszłej rasy. Spotkanie to staje się inspiracją do założenia nowego związku.

22 września 1899r. dochodzi do rejestracji VEREIN FÜR DEUTSCHE SCHÄFERHUNDE (w skrócie SV - STOWARZYSZENIE dla OWCZARKÓW NIEMIECKICH), którego założycielami byli MAX von STEPHANITZ oraz ARTHUR MEYER.

Za sprawą ich działalności wprowadzono:
- założenie księgi rodowodowej, w której pod kolejnymi numerami zaczęto rejestrować psy i suki zapisujące się do SV członków.

Pod nr.1 zarejestrowano HEKTORA jako trzyletniego samca, któremu von Stephanitz zmienił imię na HORAND v. Grafrath.
Pod nr.2 zarejestrowana została suka kupiona przez v. Stephanitza z hodowli v.d.Krone - MARI v. Grafrath.

- organizację licznych wystaw owczarków niemieckich z których na jednej "GŁÓWNEJ" wybierano ZWYCIĘŻCĘ w danym roku. Wystawy umożliwiały ocenę całej czołówki rasy, a jednocześnie hodowcy mogli skonfrontować swoje osiągnięcia, postępował przepływ informacji i wymiana doświadczeń hodowlanych. Efektem było wyrównanie pogłowia psów i stały postęp w hodowli (tak jest do dzisiaj).
- obowiązek uzyskiwania licencji hodowlanych oraz obowiązek legitymowania się świadectwem wyszkolenia dla psów i suk.
- opracowano wzorzec owczarka niemieckiego wg. propozycji MEYERA i STEPHANITZA.
- rozpoczęto planową hodowle owczarka niemieckiego.

Rok 1991 (23-24 marca) - ostateczne dopracowanie, weryfikacja i uzupełnienie wzorca, który obowiązuje do dzisiaj.

Rok 1902 - początek wydawania czasopisma SV-Zeitung, które do dzisiaj jest podstawowym źródłem informacji dla wszystkich członków SV.

Powrót >>